کربن استیل Hook بولت J-Bolt M24 با پوشش Dacromet برای ساخت و ساز در فضای باز و تجهیزات دریایی

مقررات عمومی و بررسی ابعاد برای پیچ های لنگر

ماده ۱: به طور کلی دو روش برای جاسازی پیچ های لنگر در پایه های بتنی وجود دارد: جاسازی قبلی و روش جاسازی از طریق خمیر ثانویه در سوراخ های پیش حفاری شده.

ماده 2 روش جاسازی پیچ های لنگر مستقیماً در پایه قابل استفاده برای برج ها، کشتی های بلند، مخازن کروی و ماشین آلات تحت ارتعاش قابل توجهی است.

ماده 3 هنگام قرار دادن پیچ های لنگر مستقیماً، فاصله a بین خط مرکزی پیچ لنگر و لبه پایه باید ≥100 میلی متر باشد، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است.جایی که این امکان وجود نداشته باشد، رشته مهندسی عمران باید برای تقویت تقویت پایه مورد بررسی قرار گیرد.

بند ۴: حفره های ذخیره شده برای پیچ های لنگر؛ پس از وارد کردن پیچ های لنگر، آنها را با خمیر کردن امن کنید.

این روش برای تجهیزات ثابت مانند ظروف افقی، مبادله گرما و ظروف عمودی کوچک، و همچنین ماشین آلات و پمپ هایی که ارتعاش حداقل تولید می کنند مناسب است.مزیت آن این است که آن را تسهیل تنظیم ابعاد موقعیت پیچ لنگر بدون نیاز به الگوهای موقعیت.

بند ۵: ابعاد سوراخ های ذخیره شده باید نیازهای هر دو کار مهندسی عمران و نصب تجهیزات را برآورده کند.

حداقل ابعاد سوراخ های ذخیره شده (A × A) باید 100 × 100 (mm) باشد.

فاصله از فلنج بولت تا دیوار سوراخ (e) باید ≥20 mm باشد و فاصله از دیوار سوراخ تا لبه پایه (b) باید ≥100 mm باشد.در صورتی که b نمی تواند الزامات 100 میلی متر را برآورده کند، می توان بولت ها را جاسازی کرد، یا می توان با بخش مهندسی ساختمانی برای تقویت تقویت پایه مشورت کرد.

فاصله از فلنج بولت تا پایین سوراخ (B) باید 80 میلی متر باشد.